Selecteer een pagina

Tijdens een jaarlijkse beoordeling liet ik me ooit ontvallen dat ik het eigenlijk vreemd vond dat we altijd maar vooruitkijken, altijd bezig zijn met wat er meer, beter sneller en mooier moet. Waarom is waar we nu zijn nooit goed genoeg? Mijn onconventionele visie op succes werd me gelukkig niet kwalijk genomen. Het was echter niet omdat ik toen al zo mindful of verlicht bezig was dat ik leven in het nu in mijn werk nastreefde.

In werkelijkheid was ik vermoeidheid en uitgeput. Leeg. Niet lang daarna was ik namelijk burn-out.  Ik had helemaal geen energie gehad om nog meer en nog harder te werken dan ik al deed.

Dat is inmiddels achter de rug.

Bezieling

Maar ik stel mezelf die vraag nog wel eens. Een enkele keer valt me de uitspraak op van een onderneming die zegt liever niet te snel te willen groeien. Toch is de algemene tendens om te streven naar meer, groter en mooier.  Helemaal niet erg tenzij het ten koste gaat van ….bezieling.

Ik zie steeds meer mensen hun tempo veranderen. Niet zozeer door minder te doen maar door andere dingen te doen.  Steeds meer mensen betrekken hun hartsverlangens in hun dagelijkse leven. Steeds meer maken andere werk en leefstijl keuzes dan zij 10 of 20 jaar geleden. Misschien is het de generatie waartoe ik behoor. Misschien ook de tijdgeest want ik niet alleen veertigers en vijftigers spreek ik hierover, ook dertigers.

Het is niet eenvoudig dit soort keuzes te maken. Vaak zijn ze geboren uit noodzaak door gedwongen ontslagen. Maar het feit dat ik heel veel mensen heb ontmoet die na een gedwongen ontslag eindelijk en voor het eerst gingen doen waar ze altijd al naar verlangden maar nooit durfden, geeft toch te denken. Het zal zeker niet altijd makkelijk zijn en als je de relatieve veiligheid van een vaste baan opgeeft om je dromen na te jagen ontvang je tegelijkertijd onbegrip en bewondering.

Dromen

En toch, het begint met dromen. Die dromen durven uitspreken.

Mijn droom is dat ik anderen mag inspireren hun leven zo in te richten dat zij op hun oude dag terugkijken met een gevoel van tevredenheid en voldoening. Met innerlijke rust. Wat mij betreft, dat leven begint nu. Op dit moment. Met alle imperfectie en schoonheid die wij allemaal bezitten.

Als alles mogelijk was, als je niets hoefde, wat zou je dan het allerliefste doen met de rest van je leven? Voor wie zou je betekenis willen hebben? Wat zou jou ultieme voldoening geven?

Doe mee met de Acceptatie Challenge

Binnenkort kun je je inschrijven voor de acceptatiechallenge op 11 – 15 juni om een stap dichterbij jouw gedroomde leven en innerlijke rust te komen.