Selecteer een pagina

Het heeft me lang bezig gehouden waarom de een burn-out kan raken en de ander er met de beste wil van wereld geen begrip voor op kan brengen en er zelf waarschijnlijk nooit last van zal hebben.

 

Stressbestendigheid gevraagd

Uit een onderzoek over stressbestendigheid binnen een corporate omgeving bleek een essentieel verschil te zijn tussen de hoger managementleden die goed bleven functioneren en diegenen die leden onder de druk ten koste van hun gezondheid. Allen hadden namelijk te horen gekregen dat het bedrijf waar ze voor werkten zou opsplitsen zonder enige duidelijkheid over de persoonlijke gevolgen.

Met volle aandacht

Diegenen die de situatie konden accepteren zoals het was bleven overeind. Deze managers waren in staat om met hun volle aandacht aanwezig te blijven bij wat zich voordeed.

Daardoor konden ze effectief reageren.
Zij besteedden geen zinloze energie aan aanwijzen van schuldigen
Ze bleven niet hangen in hoe iets anders had moeten zijn.
Zij betrokken de situatie niet op zichzelf.

Temidden van de chaos, het niet-weten, in het moment kunnen blijven, in verbinding te zijn met jezelf en met de mensen om je heen blijkt het recept te zijn voor een evenwicht en veerkracht.

Het lijkt zo logisch en toch is het voor velen van ons ongelooflijk moeilijk.

 

De verbinding maken

Als we het altijd maar druk hebben kunnen we niet in verbinding zijn met onszelf of met onze omgeving.

Verbinding vraagt aandacht. Kijken. Voelen. Luisteren.  Geen tijd voor?
Drukte speelt zich niet alleen in onze agenda af maar vooral in ons hoofd: De aandacht rent vooruit, kijkt achterom.
Toch kunnen we bewust onze aandacht richten op waar we nu mee bezig zijn.

Op dit moment.
Dat vraagt niet meer tijd.
Dat vraagt slechts  het verleggen van de focus. Van de toekomst naar nu.
We komen dan als vanzelf in verbinding met wat we doen en dat werpt zijn vruchten af.

Ga maar na, wat zou het opleveren wanneer het rapport dat snel af moet alle aandacht krijgt en niet gehaast wordt? Misschien is het eerder klaar omdat nu de juiste woorden zich wel aandienen.

Hoe vaak is je aandacht echt gericht op wat je doet in het moment?
Hoe vaak doe je iets op de automatische piloot?