Selecteer een pagina

zeg ja zonder leeg te lopen

We zeggen vaak “ja” terwijl we “nee” bedoelen en soms voelt “nee” zeggen niet goed. De meeste, vaak praktische besluiten op een dag nemen we automatisch. Onze hersenen hebben een geweldig probleemoplossend vermogen. Maar alleen wanneer het praktische, concrete problemen tegenkomt. Wanneer het gaat om innerlijke processen, helpt dat vermogen ons juist in de problemen.

Mensen zijn, anders dan dieren, in staat verbanden te leggen tussen ervaringen uit het verleden, deze te beschrijven en te herbeleven. Vervolgens kunnen we het verband leggen met de toekomst (“wat als…dan”) en daarvan onze besluiten laten afhangen. Je gaat bijvoorbeeld presentaties geven vermijden omdat je een keer een vervelende ervaring hebt gehad.  Je neemt je voor geen energie te besteden aan zaken die te moeilijk zijn of waar je geen zin in hebt. Maar pas op dat je het kind niet met het badwater weggooit!

Eén vaak aangeprezen zelfbeschermings strategie tegen overbelasting is om vaker “nee” te zeggen. Het geldt bovendien als krachtig en professioneel leiderschap. Veel “nee” zeggen wordt echter een overlevingsstrategie wanneer het effect is dat je steeds vaker een afwerende houding ontwikkelt voor dingen die op je pad komen.

Wanneer je als de wachter voor het kasteel dat jouw innerlijke rust herbergt, iedere bezoeker staande houdt alvorens binnen te laten, heb je kans dat de kasteelpoorten steeds vaker gesloten blijven. Dat betekent dat onverwachte kansen en verrijkende ervaringen niet worden herkend omdat de wachter is getraind in bewaken en de toegang versperren.

Als je alleen de allermooiste bezoekers binnen laat, sta je jezelf nooit meer toe te groeien door het overwinnen van de draken die het leven onvermijdelijk naar je poort leidt. Door de poort open te houden voor ongewenste bezoekers, stel je je flexibel op en blijf je alert. Je loopt het gevaar het volle bereik van je emoties tegen te komen, maar daarmee ook om buiten je comfort zone te stappen en enorm te groeien. Dat is voluit leven.

door-364933_640x426

6 tips waarmee je toch je grenzen bewaakt

1. Het verleden komt niet meer terug. Stel jij of een gezinslid raakt ziek of je wordt ontslagen. Realiseer je dat wat je ook doet, je zult niet de balans van voor die gebeurtenis terugkrijgen, want ieder evenwicht is tijdelijk. Maak een afweging wat echt voor jou waarde heeft en waar je liefde en aandacht aan geeft. Meestal zijn dat de minder tastbare zaken zoals relaties, persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, etc. Zoek voor concrete problemen (nieuwe) praktische oplossingen zodat je daar rust ervaart.

2. Wat wil je vermijden en welke angst schuilt daarachter? Merk je de neiging om te weigeren bij een verzoek uit jouw omgeving hulp, tijd of aandacht? Neem dan een moment om vast te stellen wat het precies is dat van jou gevraagd wordt. Zeg “ja” tegen datgene wat je wel kunt en wilt doen voor de ander met respect voor je eigen waarden en mogelijkheden.

3. Zeg “ja” tegen het onbekende. Wanneer je het gevoel hebt “geen keus” te hebben zoals in het geval van extra werkzaamheden of mantelzorg

  • merk op welke gedachten en emoties overheersen.
  • Ontken die gedachten en emoties niet.
  • Voorkom een kettingreactie aan gedachten en emoties waarin je blijft hangen door bewust te kiezen hoe je reageert. Zo neem je niet de emoties mee in een ander deel van je leven (bijv. werkfrustratie thuis afreageren of andersom) waardoor je in contact blijft met dat waar je echt waarde aan hecht.

4. Stel prioriteiten en wees realistisch. Als je als een berg tegen jouw agenda of to-do lijst opkijkt, neem dan een 5-minuten time-out voordat je in een race tegen de klok gaat multitasken. In die time-out bepaal je de echte prioriteiten en volgorde waar je wel met volle aandacht aan gaat werken. Doe dat weer wanneer een grotere prioriteit tussendoor komt.

5.  Start met single-tasking en kies waar je aandacht aan besteedt. Meerdere taken tegelijk uitvoeren lijkt efficiënt maar is het niet. Het is een mythe dat de hersenen meerdere complexe taken parallel kan uitvoeren. In plaats daarvan schakelt de hersenen voor iedere handeling telkens opnieuw aan en uit met fysieke uitputting tot gevolg en lagere prestaties.

 6. Maak onderscheid. Er is verschil tussen overal “ja” op zeggen omdat je anders niet wordt geaccepteerd, gerespecteerd, ruzie krijgt  etc of wanneer je “ja” zegt omdat je iets wilt geven zonder iets terug te ontvangen. In het eerste geval verwacht je compensatie en is het eigenlijk voorwaardelijk. Als die compensatie uitblijft, blijf je met een naar gevoel achter.

Vergeet niet jezelf te respecteren. Wanneer je volmondig “ja” zegt omdat hetgeen je geeft in overeenstemming is met je waarden, hoef je geen voorwaarden te stellen. Het geven zelf maakt je dan al blij maakt en zo geef je ook aan jezelf terwijl je een ander helpt.

Ontsla de wachter, open de poort en laat je innerlijke wijsheid of intuïtie oordelen over de aandacht die je gaat besteden aan je bezoekers. Wil je meer weten over een van bovengenoemde tips neem dan vrijblijvend contact op

En jij, waar ga jij voor en wat zit achter dat besluit?

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen! Deel ze op op dit blog.