Selecteer een pagina

Goedemorgen.

foto by: http://www.flickr.com/photos/robinson-rhora/1146988396/

foto by: http://www.flickr.com/photos/robinson-rhora/1146988396/

Goedemorgen.

Ben je er klaar voor?
Nu ineens niet meer zo…

Het was jouw idee om een ikterview te doen. Hoe kwam je daarop?
Dat heb ik uit de NRC Next; BN-ers die vaak geïnterviewd worden, interviewen zichzelf en stellen de vragen die zij nog nooit hebben gekregen.

Maar jij bent geen BN-er. Waarom zou iemand geïnteresseerd zijn in jouw ikterview?
Nou…mijn persoonlijkheid is uniek, maar mijn emoties en gedachten zijn universeel. Ik hoop dat op deze manier de lezer zichzelf herkent en aan het denken wordt gezet.

Waarover dan?
Over de “kleine” dingen die we onbewust verborgen houden omdat we met die dingen niet gezien willen worden, omdat ze ons kwetsbaar maken of niet passen in het beeld dat wij graag laten zien. Wat je vaak en lang verstopt, kan uiteindelijk stress opleveren. Het begint tenslotte ergens mee…

Wat bedoel je? Kun je een voorbeeld geven?
Ik ben dit jaar zelfstandig geworden. Met een enorme stoot van energie, overgave en enthousiasme ben ik begonnen aan duizend-en-één dingen die ervoor nodig zijn om mijn product in de markt te zetten. Ik ben nog lang niet zover als ik graag had willen zijn. Ik heb nu wel een website die bijna klaar is en een hoofd vol onderwerpen om over te bloggen. Maar ik heb gemerkt dat schrijven helemaal niet zo eenvoudig is als ik altijd dacht. Ik dacht altijd dat ik het kon. En ondernemen….anderen doen het toch allemaal zomaar? Waarom kost mij ieder stapje zoveel hoofdbrekens en twijfels?

Wat wil je dan verbergen?
Nou…dat. Enig idee hoe ik me nu blootgeef door dit te toe te geven? Ik ben ook nog eens boos op mezelf omdat het niet zo snel en goed gaat zoals ik mij had voorgesteld. Ik laat mezelf liever zien zoals al die andere ondernemers die ik zie op Internet: succesvol, gelukkig, georganiseerd, ontzettend druk en steeds bezig met interessante projecten.

Zijn die dat ook echt?
Nee, waarschijnlijk niet. Maar twijfelend dwalend door het door jouw gekozen carrière pad verkoopt niet goed. Je wilt juist de droom laten zien – Alsof jij nu al hebt want je anderen wilt helpen bereiken.

Vind je het dan niet link om hier zelf wel voor uit te komen. Straks ben jij de loser terwijl de rest bakken met geld binnen schuift!
Ja, dank je wel – Eigenlijk is er niks mis met kritisch naar jezelf zijn, als het je maar niet belemmert te doen wat belangrijk voor je is. Schaamte, heb ik mij laatst laten vertellen, is een van de belangrijkste eigenschappen van ondernemers. En nu ik erover nadenk, waarschijnlijk ook in de beroepsgroep waar ik vandaan kom, namelijk consultancy en management.

Nogal een boude opmerking – Maar waar zouden zij zich voor moeten schamen?
Ze moeten het zeker niet. Het ligt in de menselijk aard om onszelf te vergelijken met anderen. Of het gaat om vaardigheid, bezit, status, ga maar na: als het lijkt alsof de rest op eigen kracht
goed vooruitkomt, verwacht je dat van jezelf ook . Als je daarbij hulp nodig hebt, moet je durven erkennen dat jou iets niet komt aanwaaien waarvan jij in ieder geval veronderstelt dat dat voor iemand met jouw opleiding, ervaring en functie geen probleem moet zijn.

Iedereen heeft toch hulp nodig en van fouten maken leer je. Van een professional mag je verwachten dat hij vragen durft te stellen?
Nu doe jij het ook al. Een verwachting uitspreken hoe een professional zich dient te gedragen. Dus als ik er niet voor uitkom dat ik het allemaal niet weet, ben ik niet echt professioneel en als ik er wel vooruit kom, geef ik als enige toe dat ik het niet allemaal weet. Want anderen zie ik het echt niet doen.

Maar hoe speelt schaamte dan een rol?
Als je je schaamt, deel je dat meestal niet met anderen. Dat is de essentie van schaamte. Je verstopt het vervolgens in een donker hoekje en maakt je groot aan de buitenkant om je schaamte te verbergen. En dan vlug een manier verzinnen om je “probleem” op te lossen zonder de buitenwereld deelgenoot te maken van jouw vertwijfeling en angst niet voor vol aangezien te worden.

Nu overdrijf je.
Volgens Brené Brown de vooraanstaande Amerikaanse wetenschapster en schrijfster op het gebied van schaamte, kwetsbaarheid, moed en authenticiteit, heeft schaamte een belangrijke functie: om te verhullen dat wij niet waardig zijn – dat is wat wij denken. Uit onderzoek blijkt ieder mens het nodig heeft zich waardig te voelen volgens. De normen die mannen en vrouwen voor zichzelf opstellen, per geslacht verschillend overigens.
Zo is het voor mannen belangrijk om emotionele controle te tonen, is werk van primair belang, status najagen en geweld. Voor vrouwen daarentegen geldt dat zij aardig moet zijn, slank, bescheiden alle beschikbare middelen moet inzetten om aantrekkelijk gevonden te worden. Schaamte treedt in wanneer het niet lukt aan deze normen te voldoen.

En welke herken jij nou als je terugkijkt naar waar dit ikterview mee begon?
Tsja, goede vraag. Alle vrouwelijke normen lijken over uiterlijk te gaan. In dit geval lijken de mannelijke normen van toepassing. Maar dat van die vrouwelijke normen herken ik zeker, hoewel ik dat moeilijk toegeef-daar heb je die schaamte weer.

Klinkt erg rolbevestigend – en verlammend vooral. Wat doe jij met deze kennis?
Het toeval wil dat ik een paar dagen geleden een inspirerend gesprek had over kwetsbaarheid en vooral hoe vaak ik wel niet van leidinggevenden heb gehoord dat ik mij kwetsbaarder op moet stellen. Nooit begrepen waarom dat belangrijk was. De remedie voor schaamte, weet ik nu, is kwetsbaarheid. Op het moment dat je schaamte over iets deelt met een ander, is het alsof je de tikkende tijdbom onschadelijk maakt. Je maakt de zorg bespreekbaar en je staat open voor hulp. Maar vooral, je identificeert je makkelijker met iemand die zijn of haar faalbaarheid toont dan iemand die meent de wijsheid in pacht te hebben. Want die komt ongeloofwaardig en afstandelijk over. Heb ik mij trouwens ook wel eens schuldig aan gemaakt tijdens onzekere momenten en onder druk om te presteren. Ik werk en leer zelf ook liever met mensen die zichzelf laten zien en durven uit te komen voor de fouten en twijfels die ze hadden omdat ik daarvan kan leren.

Dat klinkt makkelijker dan het is volgens mij.
Ja, eens. Om je kwetsbaar op te stellen, is het belangrijk dat je je veilig voelt. Stel, je hebt steeds meer last van werkdruk en ervaart steeds vaker werkstress. In een onveilige omgeving is het onmogelijk om je bloot te geven want voor je het weet wordt het tegen je gebruikt in je volgende beoordelingsgesprek of tijdens de volgende reorganisatie of promotieronde. Dus, dan lijkt probleem vermijdend gedrag de voorkeur te hebben. Dat is alleen functioneel voor de korte termijn. Kwetsbaar zijn vraagt veel moed maar levert dan wel iets waar je hoog mee scoort als werknemer en organisatie, namelijk innovatie, creativiteit en aanpasbaarheid.

Misschien een workshop over groeien door moed en kwetsbaarheid.
Met als doel je integriteit te bewaren en je persoonlijke groei te bevorderen? Ja, wie weet, haha!

Is dit nu een beetje gelopen zoals je had gehoopt?
Nou…een beetje. Ik had wel wat meer willen lachen, iets meer mijn zelfspot willen laten zien. En bij nader inzien, misschien ga ik dit toch maar niet plaatsen. Ik weet niet of ik klaar ben voor zoveel openhartigheid. Jij wel?