Selecteer een pagina

Deze warme dagen brengen mij terug naar een moment dat mijn onderbewustzijn eerder wist dan ik, dat ik over een vaardigheid beschikte die ik pas veel later in mijn leven zou begrijpen. Een vaardigheid waarvan nu onomstotelijk is aangetoond dat het herstellend is voor lichaam en geest. Dat het je prestatievermogens verbetert en helpt bewuster in het leven te staan. Zodat geen kostbaar moment aan de aandacht ontsnapt, zodat je volledig verbonden bent met je omgeving. Zonder enige formele training kan dat zomaar gebeuren. Ik wist niet eerder dat ik al zoveel goud in handen had. Ruim dertig jaar geleden kreeg ik een spontaan inzicht in een Griekse taxi.

 

Het was pas halverwege de ochtend en het was al warm. Warm genoeg om straaltjes transpiratie over mijn voorhoofd te voelen, mijn adem zwaar.  Met het stof al in mijn sandalen, zet ik mij schrap om mijn koffer in de kofferbak van de oude taxi te tillen. De taxichauffeur neemt het van mij over en zwiept het behendig de donkere ruimte in. Ik neem plaats achterin en voel hoe het skai versmelt met mijn huid. Nog even en ik voel niet meer waar ik begin en eindig.

 

Ik weet niet of ik het volhoud

Het is twee uur naar het vliegveld van Heraklion. Ik weet niet of ik het volhoud. Het uitzicht over de kust is adembenemend. Die adem is precies waar ik naar snak terwijl we met veel te hoge snelheid over de slingerende kustweg vliegen. Regelmatig zie kijk ik de diepte, dan weer schuur ik langs een steile rotswand. Het wordt me te veel en ik voel hoe het wild schudden, de metalen lucht van de airconditioning mijn maag bereiken. Lichte paniek welt op en stoot omhoog.

 

Tegen beter weten in

Mijn hoofd draait terwijl ik langzaam de grip op mijn evenwicht kwijtraak. Ondanks de koelte voel ik me van binnen warm en onaangenaam wee. Nog anderhalf uur terwijl de vertrektijd van ons toestel dichterbij kruipt. Ik kijk over de zee uit en verlang naar frisse lucht. Tegen beter weten in, draai ik mijn raam voorzichtig naar beneden. Net ver genoeg om te voelen hoe de buitenlucht in mijn gezicht schiet. Ik leun tegen het raam om het zo dicht mogelijk bij mijn neus te krijgen en hoop dat niemand mij maant het raam te sluiten.

 

Cadans

De lauwe, zilte wind stuwt kalmte en puurheid naar mijn binnenste terwijl ik met diepe teugen inadem. Met iedere inademing stel ik mij voor dat zilveren zuiverheid van de zeelucht mij weeë gevoel doorbreekt, flarden ervan meeneemt in mijn uitademing. Adem in, zuivere lucht, adem uit, loslaten. Tussen mijn wimpers door, mijn ogen nauwe spleetjes vanwege het scherpe zonlicht, laat ik het azuur van de zee aan de horizon mijn iedere inademing verkoelen, mijn uitademing opnemen. Er ontstaat een cadans waarin ik mij bevind, een regelmatig zachte branding waarin ik tot rust kom. Ik ben de branding, regelmatig, gestaag, kalm.

 

Vaste grond

Concentratie werkt, stel ik vast wanneer ik anderhalf later uit stap, ontwaakt uit mijn trance. Met vaste grond onder mijn voeten en een licht gevoel van urgentie ben ik verwonderd. Ik schrijf het toe aan een daad van wanhoop, een moment van magie. Net zo snel vervlogen als het opkwam. Ik deel het niet eens me mijn reisgenoot die mijn totale afwezigheid niet had uitgesproken.

Avant la lettre

Deze gebeurtenis vond plaats toen ik als twintiger terugging van vakantie op Kreta. Ik had toen nog nooit gemediteerd, had weinig bewustzijn over mijn concentratievermogen, wist niets over de kracht van aandacht. Toch wist ik intuïtief wat me zou helpen. Hoe ik mijn aandacht moest inzetten. Dat ademhaling een anker kan zijn. Dat de visualisatie de intentie kracht bijzet.

Natuurlijke kennis

Deze wijsheid had ik al in me zonder dat iemand het me had onderwezen. Zonder dat ik het zelf wist. Nu weet ik wat ik deed, waarom de misselijkheid mijn niet verder kon overspoelen. Pas jaren laten. Ik weet nu, meditatie is een volkomen natuurlijke staat om in te verkeren. Nu weet ik dat wij, iedereen, een wijsheid bezit waaruit we kunnen putten wanneer het echt nodig is. Wat ervoor nodig is, is aandacht en overgave in plaats van weerstand, vertrouwen in plaats van ratio, loslaten in plaats van piekeren. Je herkent het wanneer het zo is.

Wat is een moment in je leven dat jouw innerlijke wijsheid het overnam?